X
 |
 |
|
| با ما باشید با ادبیات و شعر .... |
|
زمان را به مچم بستم
طوری که کسی نتوانست لیوان آب را از لحظه ی لبهایت بردارد !!! تو تشنه بودی که منو باران آمده بودیم... این شد که ماهی تنگ دلهره آب را از دست داد اما نتوانستم از این باران این باران لعنتی چتری برای موهای عاشقانه ات بردارم! ما هوای هم را رها کردیم و شماره نفسهایم را دیگر کسی به پای تو ننوشت من اما نوشتم دوستت دارم! آنچنان که: سنگ بردوش، اهرام را می ساختیم! ببین: یک دیوانه چقدر می تواند دیدنی باشد در زمانی که ما هوا را از آن جرز لعنتی توی قلب جو رها شده دیدیم ماندیم! با آنکه دایناسورها از ماندن شانه خالی کردند! و ما عاشقانه و بی تمدن به سمت نبودنت سنگ پرتاب کردیم که برگردی... به امامزاده ها پناه بردیم پترس دیگر انگشت از شکاف برنداشت! همانطور که دهقان فداکار برای همیشه برهنه ماند! چطور می شود؟ چگونه می شود؟ آنها که دیوانه نیستند روشنایی را نبینند؟ برهنه روی خطوط ... نگاه کن چقدر دیوانه ها جهان را جایی برای ماندن میکنند والا: ما چگونه میتوانستیم از جنگهای چنگیز تا کوره های آدمپزی و کوچه های بی هوای حلبچه جنون به ساحل رسیده نهنگها را تماشا کنیم دنبال نقشه نگرد!!! جهان دایره ای بیش نیست... و ساحل همیشه خودش را به اندام غول پیکر نهنگ ها رسانده. فانوس را بردار و تاریکی دریا را پنهان کن! خشم را از کوره های آدم پزی بیرون بکش یک قرص نان درون کوره اش بگذار نگاه کن چه لبخند به صورتت و مهربانی به دستانت می آیند... بگذار چوپان دروغگو به دویدن ما بخندد دنیاست دیگر کاش این سطر را کسی لای جرز بگذارد تا دهقان پیراهنش را بپوشد کاش لیوان را از لبت برداری و با همین سطر برای مرگ نهنگ ها شمع روشن کنی! اما دیر شده است انگار عکس سال این کره سوراخ لاشخوری منتظر مرگ کودکی در دشتهای آفریقاست هرچند نهنگ ها قید دریا را زده اند اما: انگار دیــــــــــــر شده بود آن قدر که عکس سال های بعد لاشخوری بود روی جنــــــازه دریــــــا! ح.م سه شنبه ۱۳/۱/۹۲ تقدیم به تو که از دریا بزرگ تر و صدف ... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 13 فروردین1392ساعت 21:37 توسط سید حسین میری |
|
|
قطار
قطار وقتی می ایستد که دیگر دیر است همه مسافران با سرهای متحیر به پشت نگاه می کنند !!! گنجشک ها بسرعت می روند ! لوکومتیو ران به آرامی و ... با نگرانی از کابینش بیرون می آید بخار آرام سوتش را به سمت گنجشک ها میبرد تو اما از روی صندلی کوپه ات تکان نخوردی به سمت پنجره نیامدی با انکه لوکومتیو غمگین بود و متاثر !!! او با همه کوپه هایش ایستاد هر چند تو در کنارم نماندی و به سمت پنجره .............
حسین میری آذر ۹۱ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 22 آذر1391ساعت 4:56 توسط سید حسین میری |
|
|
چقدر اژدها از این عصا بزند بیرون
چند موسی در سبد ماندند رفتند نرسیدند ... قبل از خورشید برگ ها را جارو کرد مرد بالباس زرد ! درست کنار همان صندلی که یعقوب پیر شدو گرگ ها به او خندیدند روزها .قرن ها .تا هزاره های نیامده /کوه های یخی تکان خوردند درخت ها تکان خوردند .پچ پچ ها فریاد شدند خواب ها مرگ .... تو اما هنوز دستت را لای نخ این شعر نبردی ! بگو :چند مرد را بنویسم مرگ /چند کرم را بنویسم پروانه تا انجماد قطب لب هایت بشکند نه دوستت دارم را به هوای این فسیل اضافه کن نه از دیواره های غار این شعر بیرون بزن بگذار مردی در کتیبه های سنگی این شعر هوایی باشد چراغ در دست دنبالت بگردد آنقدر که فسیل ها پوست بشوند .استخوان ها خاکستر ... تا مردم خیال کنند رستم این شعر در خوان هفتم چشم های تو خودش را کشت !!! انقدر خون از خیالت به رگ هاش پاشید که هر کس این شعر را خواند قسمتی از یک متهم شد ! بردار تو هم گوش هایت را از روی لب های این شعر نکندتو را هم به جرم دی ان ای این سطر بر دار... اما دیر شده بود انقدر که رستم سهراب را کشت انقدر که فرهاد کوه را کند و دیگر هیچکس نماند تا به پایش بایستد...! بیهوده جارو نزن با لباس زرد برگ ها را فردا روی این صندلی هیچکس نخواهد نشست بیهوده جارو نزن ........... . راستی مجموعه جدید مهدی مظفری ساوجی دوست خوبم/شب به شیشه می زند /از انتشارات مروارید وارد بازار شد که الی رغم اوضاع این روزها خوندنیه..... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 6 شهریور1390ساعت 21:3 توسط سید حسین میری |
|
|
آنگاه دختريست كه در دور دست ها دارد بزرگ مي شود آنگاه مادريست كه دارد كفنش را در مي اورد تا برايم لالايي بخواند ! آنگاه كودكيست كه هيچ غمي را بياد ندارد ... ايكاش انگاه زودتر فرا برسد اصلا اي كاش آنگاه باشد ...... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 21 فروردین1390ساعت 21:47 توسط سید حسین میری |
|
|
در هيچ كدام از خيابان هاي مشهور دنيا متولد نشد !
لندن ،تهران ،نيويورك .... شايد در محله اي كه كبريت فروشان خانه داشتند زير هيچ نخل خرمائي گريه نكرد در عصري مي زيد كه سر تمام چاه ها را پوشانده اند عصري كه غازها دامن هيچكس را نمي گيرند ..... او حتي در خندقي كه فرصت داشت شركت نكرد . سرش را زير زير كبك ...! آه پدر پدر پدر با اين همه اين مرد شب هاي زيادي را براي نان و نمك بيدار مي ماند نه روي عكس كسي لگد مي كرد نه دروغ مي گفت ...... شب هاي اخر ماه تمام رويا هاي كودكيمان را به واقعيت تبديل مي كرد هر چند ما نمي دانستيم كفش هاي پاره او بايد عوض شود ولي او خوب مي دانست كفش هاي قشنگ تري بايد
به پاي ما باشد ...... .
كبريت محله /نام محله اي در قائم شهر |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 3 آذر1389ساعت 18:8 توسط سید حسین میری |
|
|
از گلوي كدام پرنده بخوانم كه تو برگردي ...
با ابر كدام باران در سرزمين تن تو چون رودخانه اي وحشي جاري شوم ؟ آه اي معشوقه نازنينم
با قاصدك هائي كه بسراغت مي آيندمهربان باش با تنهائي ماه در شبهاي تاريك مهربانتر ......
مردي كه عصايش از ايستادن در مسير تو پير مي شود ! موجي كه از لب دريا نمي رود منم
آه معشوقه نازنينم چشمهايم را ببر.....
در مسيري كه رودها گم مي شوند ! تا آنجا ببر كه دريا رودخانه را به آغوش بكشـــد هرچند ماه در آغوش اسمان نيست اما خيال ماه از تن اين بركه هيچگاه نخواهد رفت ......... !
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 20 شهریور1389ساعت 1:40 توسط سید حسین میری |
|
|
از ابرهای جهان فاصله گرفته ام
تا تصمیم تازه ای برای درخت بگیرم ! این لانه با پرنده اش نمی ماند درخت می خواهد بزند به حلقوم تبر ....... دستهایش را از پاهای صندلی پس بگیرد تنه اش را از تخت . بلند شو ....... ! خواب را روی سنگ بکش باران را توی بخار فنجان گل را در اولین خاکریز تفنگ گلوله را توی پیله پروانه ها مین را میان گریه های مادر پنهان کن ! و پدر را بگذار شبها با گردش زمین تلو تلو بخورد به دَر
نه باشد نه برود ....... تو اما رودخانه ای تشنه باش به لبهای ماه
به شاخهای گوزن قسمتی از پوزه تمساح را پنهان کن
تا ژکوند از خنده نمیرد ................... !
بروز رسانی : ۴۵ روز بعد |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 16 تیر1389ساعت 12:50 توسط سید حسین میری |
|
|
من از چشمهای تو عاشق ترم ..... خالی کن کوپه قطار را من می رسم از تن خیابان گاها شلوغ چشمانت ، از کوه یخی این گردنه ... نگاه کن : به بلندی این خیابان به بوقهایی که فقط قصد رفتن دارند ...! بلند بالا : ماه از پشت کوهها بیرون می آیی ؟ مردی قرار است خودش را بشکند در آتش خاموش زیر دستهایت هـــــــــــــــــــــــــــــیـــــــــــــزم شــــــــود ! هوای سردی شده است جریان انتزاعی عشق برخورد احمقانه ای تلقی میشود ! تو اما نشسته تماشا کن سوختن و دریده شدن یک قلب را .... آتش که نشســـــــــــــــت قول میدهم گلســـــــتان ابراهیم را : به تو تقدیم کنم ... 22:01 حسین میـــــــــــری
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 25 خرداد1389ساعت 11:47 توسط سید حسین میری |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
با سلام
از دوستانی که قبل از استفاده از مطالب این وبلاگ با من تماس می گیرند سپاس گذارم . سید حسین میری hoseinmiri35@yahoo.com |
| نوشته های پیشین |
|
3/28/2013 - 4/3/2013 12/12/2012 - 12/20/2012 8/23/2011 - 8/29/2011 3/25/2011 - 4/10/2011 11/22/2010 - 11/28/2010 8/27/2010 - 9/12/2010 6/26/2010 - 7/12/2010 6/12/2010 - 6/21/2010 |
|
RSS
|